دیدگاه بزرگان درباره ی عشق :

روح زندگی تماماً در عشق خلاصه شده است .

سخن عشق دیرینه تر از هر چیزی است ، حتی از خود عشق .

در ساحت عشق همه چیز قادر به تکلم است ، در ساحت عشق دیوانه وار همه چیز بهره مند از شعور است .

حقیقت عشق را سه چیز تشکیل می دهد : پناه هم شدن ، همدیگر را آرام کردن و با هم حرف زدن .

آنگاه که عشق را احساس کردم ، دانستم که : زنده ام .

دنیایی که در آن زندگی می کنیم از عشق مسرور است و ما بدون این سرور لحظه ای آرام نخواهیم گرفت ....

عشق حالت عجیبی ست ، همه تا زمانی به آن می خندند که گرفتارش نشده اند .

عشق تنها چیزی ست که با گم شدن از دست نمی رود .

عشق معجزه ایست از وجود یک روز شنیده شده در اعماق سکوت ما ، که وقتی به سویمان باز می گردد با همان لطافت آغازین گوشمان را می نوازد .

آرام به خودت بازگرد آرام با خودت خلوت کن در انتهای سرزمین وجودت عشق و خوشبختی را خواهی یافت .

زیبایی از عشق پدید می آید ، همانگونه که روز از خورشید .

بدون عشق و عزت بهتر است انسان خود را به خاک بسپارد .

خوشبختی همان عشق است ، کسی که هنر عشق ورزیدن دارد ، خوشبخت است .

آنکه عشق می ورزد در عشق خویش می فرساید .

سه گنج را در زندگی باید با چنگ و دندان حفظ کرد : عشق را که ریشه ی شجاعت است ، قناعت را که منشاء سخاوت است و تواضع را که خشم را کنترل می کند .