خدايا چه كسي باغبان است در اين باغ هميشه خزان و چه كسي كامران است در ميان اينهمه پير و جوان.چيست اين بازار در ظلمت خود نهان كه در آن پول مي درخشد بي آنكه ديده شود .چه چيز فروخته مي شود ،چه كسي آن را مي خرد؟؟؟؟

به هر كس نمي فروشم!!!

من آسمان آبي زندگي خود را به كوير غبار گرفته ي "ياس"نمي فروشم. درياي خروشان احساس و هيجان خود را به دخمه ي "عزلت و اندوه "نمي فروشم.طراوت و شادابي هواي سپيده دم را به قلب پر طپش "اضطراب "نمي فروشم .رايحه ي روح نواز شكوفه هاي بهاري انديشه خود را به تخيل هاي موهوم "شكست"نمي فروشم.لبخند دل نشين كودك درون خود را به چهره ي خموده و درهم "استدلال"نمي فروشم.پرواز بر فراز آسمان تصور و تخيل آينده ي روشن را به گامهاي سنگين و مبهم ترديد نمي فروشم. ميل و اشتياق پرسه زدن در كوچه هاي خيال را به خفتن در بستر "انتظار" نمي فروشم.يكدم وصال معبود و يك للحظه ياد او را به عمري بي حاصل در ورطه ي "باري به هر جهت " نمي فروشم.

اما هرچه هست را مي فروشم تا طعم گواراي "سعادت ،خوشبختي و موفقيت"در مسير الهي و نوراني "از خود به خدا"را با جان و دل بچشم.